Her bir bireyin, bir kişiliği vardır. Bu kişilik, hem insansal, hem de hukuksal yönden vardır. İnsansal yönden söz hususu olan kişilik, onu, doğanın diğeri varlıklarından ve canlılarından ayıran cevherdir. Hukuksal yönden söz hususu olan kişilik de, bu cevherin her yönden gelişip, bireyin toplum içinde, insansal cevherin “öz”üne layık bir varlık halinde, “insan” fonksiyonlarını yerine getirmesine yönelik bir durumu deyimler. Bireyin, insansal cevherinin özüne layık insan fonksiyonlarını yerine getirmesi; fiziksel, moral ve entellektüel yeteneklerinin ve işlevlerinin gelişmesi ile mümkün hale gelebilir. Bundan, doğal olarak bireysel hak ve özgürlükler dizisi doğar. Fiziksel moral ve entellektüel yeteneklerin gelişmesi, bu bireysel kişiliğe bağlı “hak ve özgürlüklerin”; yine kişinin toplum içindeki “durumları”na bağlı ki bu durumlar, yine aynı kişiliğin toplum içindeki yerini, yerlerini deyimler hak ve özgürlüklerin (bu sefer de bunlara sosyal, ve ekonomik hak ve özgürlükler denir) var olmasını gerektirir.